Η καταξίωση άργησε μια μέρα

Αχ πόσο μπροστά είστε, λιγοστοί πλην πανέμορφοι αναγνώστες του τίμιου τούτου βλογ. Γιατί ο ταπεινός αυτός ιστοχώρος έχει περάσει την σφαίρα της καταξίωσης. Πώς;' Δύο γλυκύτατες και καταξιωμένες βλογγερούδες με μακρά θητεία στα βλογγοτσαρδιά τους και ξεχωριστή παρουσία (μπορώ να πω κι άλλα, σλουρπ σλουρπ), η Μαρίνα και η Φέβις, μου απένειμαν βραβείο.
Τι εννοείτε τι βραβείο;
Ότι το τίμιο τούτο βλογ είναι το πιο αστείο που διαβάζουν. Ανεξάρτητα αν αυτό αποδεικνύει ότι οι δύο γλυκύτατες κυρίες έχουν χαμηλό επίπεδο χιούμορ, εγώ οφείλω να τις ευχαριστήσω και με τη σειρά μου να απονείμω κι εγώ πέντε βραβεία, μέρες που ΄ναι.
-Στον Σνικόλα, το πιο Βραβείο του πιο Αποθυμησμένου (sic) Βλογ της ελληνικής βλογγόσφαιρας. Ο Σνικόλας που λέτε είναι ένας καταπληκτικός, αστείος, αψηλός και γυμνασμένος νέος (κυρίες μου και ελεύθερος), ο οποίος έχει ένα ωραίο βλογ, αλλά το ενημερώνει κάθε του Αγίου Ποτέ. Όταν το ενημερώνει, βέβαια, γίνεται ο πάνικ στα σχόλια.
-Στον κουμπάρο μου στον καθηγητή, το Βραβείο του Μπεστ Νουκάμερ Βλόγγερ. Όχι ότι τον διαβάζω και αλλάζει η ζωή μου, αλλά είναι κουμπάρος μου και τον προωθώ στην καταξίωση, καταλαβαίνετε.
-Στον Πρόβατο, το Βραβείο του Καλύτερου Ζώου του Αγρού. γιατί τον διαβάζω εντατίκ.
-Στην Κωλόγρια, το Βραβείο της πιο Σκατόστομης Βλογγερ, γιατί άμα σε πιάσει, ο θεός να σε φυλάει (ομοίως, ο Αλλάχ, ο Βούδας, ο Κρίσνας)
-Τέλος, στον Πέσλακ, το Βραβείο του Βλογ-Σεναρίου (δεν είναι βλογ αυτό είναι υπερπαραγωγή).

Αυτά. Θα τα ξαναπούμε συντόμως, όμως.